gozde taskin

İstanbul Üniversitesi Avcılar Yarı Açık Ceza Evi Anıları


“208 NO’LU ODA MACERALARI”

BÖLÜM :1

TANIŞMA

Kendi doğal gevezelik ortamından taze koparılmış ve yalnızlık hissiyatı ile Ekimin karamsar psikolojisini tüm hücrelerine bulaştırmış, oldukça özgüvenli ama bir o kadar da tırsak bir çömez olarak geldiğim malum mekanda (208) geçirdiğim fiyaskoda ilk gecenin sabahında yaptığın süper dolap açma şovuyla kahramanım oldun. Dolabın içine kilitlediğim anahtarımı kapağı kaşıkla eğmek suretiyle özgürlüğüne kavuşturman ve dolayısı ile beni de ayılı pijamalarımla yurttan çıkamama durumundan kurtarmandan bahsediyorum. Bir kez daha yineliyorum süppeeeer taktik hayranım hayal gücüne!!

Odaya girdiğin ilk andan itibaren hiç durmayan çenen, gevezeliğiyle ünlü benim gibi biri için olabilecek en iyi şeydi sanırım. Hatta bu durum daha sonra arkadaş çevresi arasında “Özge mezun olurken halihazırda 24 saat hizmet veren bir şubesini bırakacak.” geyiğine sebep oldu ve uzunca bir süre bu geyiğin etinden sütünden ve boynuzundan yararlanıldı. Neyse yeterince dağıttığımız konuya geri dönelim. Sen nevresimini yayarken ve tüm yıl yatağının üzerini bir dolap edasıyla benimseyecek olan kıyafetlerini ilk ve son kez dolaba yerleştirirken, profesyonel bir gevezeye yakışır bir biçimde hayat hikayeni anlatıvermiştin bile. Bense “evet evet tanrım burası o kadar da tiksinç bir yer değilmiş, bahşettiğin bu insan için sana minnettarım” düşünceleri arasında ve uzuuuuun bir zamandan sonra ilk defa benden çok (benim konuşmama fırsat vermeyecek kadar çok) konuşan biriyle karşılaşmanın şaşkınlığı aptal ve sessiz bir çömez edasıyla seni dinliyordum. Ve tüm bu diyalogların ardından sen arada sırada cep telefonunun dit dit dit dit dit (nokia’nın playground melodisi ki hatırlarsın telefonun her çaldığında ben de onunla birlikte çalıyordum) sesleriyle bölünen yarı hüzünlü bir sessizliğe büründün: 4 Ekim1999.. Bu konuyu daha fazla deşmeden geçiyoruuuz.



BÖLÜM:2

KAYNAŞMA

İlişkimiz daha sonra odada, basketbol potasında, nadiren kantinde devam eden diyaloglarla pekişti ve samimi bir hal aldı ama sen hep sensey Özge ve ben de çöm Gözde rolündeydik. Güseldi, eğlenceliydi... Odada Tuba’nın tüm uyuma çabalarına, bu konuda gereksiz ve haksız homurdanmalarına, Semra’nın hafif tebessümlü ve mesafeli tavırlarına ve Burcu’nun olaylara ağzı var dili yok ( bir nevi üç maymun) yaklaşımına rağmen sen akşam C Blok 208 no’lu odaya girdiğin anda gün içinde olan olayları tüm bu heves yıpratıcı, muhabbet köreltici unsurlara rağmen muhteşem bir şevkle anlatır anlatır anlatırdın. Arada bir gülme krizine giren Zevvin’i gıdıklamak suretiyle daha da delirttikten sonra anlatmaya genellikle “kaldığın yer”den değil de en “kalmadığın yer”den devam eder ve daha sonra“kalmadığın yer”den devam edip başladığın konuyu bölerek, “kaldığın yer”den (ki burası genellikle Zerrini gıdıklamaya başladığın zaman diliminde anlattığın konudur) devam etmediğin konuyu bitirdikten sonra, “kaldığın yer”den devam etmediğin konuyu bitirmek için, “kalmadığın yer”den başladığın konuyu böldüğün yerden, “kalmadığın yer”den anlatmaya başladığın konuyu aynen bu paragraf gibi çorba bir şekilde anlatır ama bizim gibi senin herşeyi aynı anda anlatma tarzına zamanla ister istemez uyum sağlamış bünyeler tarafından tüm anlattıkların sonuna kadar anlaşılır ve tüm kaliteli esprilerin hakkı, yurdu inleten, Tuba’yı deli eden kahkahalarla verilirdi. Senin hiper sosyal hayatından dolayı odaya uçarak girip yapacağın aktiviteye göre; zıplayarak, şarkı söyleyerek, koşarak, biz oda sakinlerini şaşkın bir halde bırakıp yeni maceralara yelken açışını bir bunak olup çişimi tutamadığım zaman bile unutmayacağım.




BÖLÜM: 3

YIL SONU, AYRILIK VE YAZ BESTELERİ

Tüm bu karmaşa, eğlence, gece yarısı sohbetleri yazla birlikte son buldu ve ayrılık vakti geldi çattı. Eşyalar toplandı. Evlere bir sonraki yıla kadar geri dönüldü. Lakin unutmadım seni unutamadım Özgem Özgem ve senin de bildiğin gibi ayrılığın verdiği ilhamla “ÖÖÖÖÖZZGEEEM ÖÖÖÖZGEEEEEMMM” bestesini yaptım ve ilk olarak yaz aylarından birinde sana bu bestemi telefonda icra ettim.


BÖLÜM:4

GERİ DÖNÜŞ, ODAMIN DEĞİŞMESİ VE TUBA İLE MORSÇA KAVGALAR DÖNEMİ

Aylar ayları kovaladı ve bitmez sandığım o ayrılık bitti. Geri döndüğümde bir sürpriz karşıladı beni: odam değişmiş yan odaya alınmıştım(209) kader bu imar iznini seni Tuba’nın ellerine bırakıp rahata ve huzura doğru yol almak bir süre bende vicdan çatışmasına neden olduysa da imdat istediğinde yan odada olduğum için her saat yardımına koşabileceğimi bilmek çatışmaya bir son verdi . Ama bu süre içerisinde de Tuba’yla mücadelede seni yalnız bırakamadım ÖzgemÖzgem. Duvardan yumruklamak suretiyle sesini kesmesi konusunda ve Cansev’i üzerine salarak yüz yüze epeyce pasivizasyon girişiminde bulundum ama bilirsin ki Tuba gibi bünyelerin algılama düzeyleri biraz kıt olduğu için yeterince başarılı olamadım.

Neyse bu yıl da koridor ve işletmenin internet kafesine aboneliğin dolayısıyla sık karşılaşmamız suretiyle işletme sohbetleri ile geçti.Yurtta koridora çadır kuran ilk insan sensin Özgem Özgeeem gurur duyuyorum seninle.


BÖLÜM:5

Bu bölümün adı yok sakın isim bulamadığımı düşünme gafletine düşme çünkü benim gibi lafebesi bir bünye için bu imkansız. Bu bölümün adı yok çünkü ne söylesem az kalacak, yetmeyecek. Bu bölüm son bölüm. Bu veda bölümü. Özgem Özgeeem’in yıllık yazısını yazacağım aklımın en kuytu köşe yanından bile geçmezdi inan. Sen hep o neşeli ifadenle yanımda yakınımda bir yerlerde zıplayacakmışsın hissiyatına öyle kaptırmışım ki kendimi şaka gibi geliyor tüm bu yazdıklarım. Güle güle ÖÖÖÖÖzgem ÖÖÖÖÖzgeeeeeeemmm Çöm Gözde neşeli, yaşamla çok güzel dalga geçen, sevmeyi bilen bu dopdolu yüreği unutmayacak. Seni seviyorum.....


Ve

Ve

Ve

Son şarkı, hiç unutma olur mu:ÖÖÖÖÖÖZGEM ÖÖÖZZGEEEEEM!!


Biricik Çömün Gözde Taşkın
İşletme Fak.