gulcin ceylan

TARİH: 07/06/2002
SAAT: 13:48
YER: Menza , Okuma salonu.

Özge’nin tabiri ile “Süperjen Jeolojisi gibi her derde deva bir dersin sınavının öncesi ”...(en azından o böyle yazmıştı o gün canı sıkılıp da benden istediği kağıda. A. Behramoğlu’nun bir şiiri ile başlamıştı yazısına... ( hepsini aklından yazmıştı ve benim gibi ezber yönünden dehşet yetenekli birini hayretler içersinde bırakmıştı o gün.)

Caddeden liseli kızlar geçiyordu
Dersleri usulca kapattım
İmtihanmış , paraymış , etiketmiş,
İnadına bir sigara yaktım.
Düşünüp düşünüp içlendim.
Örneğin dedim bu dünya,
Bir boşlukta döner.
Şu hınzır eylül yağmuru
Adamı deli eder.
Peki insanlar hangi akla hizmet eder?
A. Behramoğlu

(Bu arada bu şiiri çok severim hele sonunu , gönülden katılıyorum Özge).Ben sınav öncesi (sanırım bütünlemelerdi) tekrar yaparken Özge, okulu bitirmiş olmanın rahatlığı ile yazısına devam eder... Ve neredeyse tüm sayfayı şiirlerle doldurur, Ö. Asaf, O. Veli, C. Süreyya, M.C. Anday, S. Akın... Bir de N. Hikmet’in “Taranta-Babu’ya Mektuplar”ından bir parça. Ve artık dayanamaz Özge, sayfanın sonunu “Gülçin, artık çalışma, maillerimizi okuyup(defalarca) kritiğini yapalım : ))” diye bitirir.



Özge senin için söylenecek şeylerin en başında, “insan özelliklerini taşıyan bir arkadaşsın ” diyebilirim. Şimdi bu ne biçim cümle diyebilirsin. Kastettiğim çevremizde o kadar çok kopyalanmış (bkz. Bitirme haritam-duplicate and paste... o gün çok sık kullanmıştım bu kelimeleri) insanlar var ki. Hepsi birbirinin aynısı ve onlar için söylenebilecek insani özellikler yiyip içmek ve bazı alışkanlıklarından (iş gibi vs.) ötesine geçmez.....hepsi aynıdır. Adlarını kapadığında onların düşünceleri, olaylara yaklaşımları bile aynıdır, ayıramazsın birbirinden. Ama sen düşüncelerin, hayata bakış açın, olaylara yaklaşımın, yapmak istediklerin ile ayrılıyorsun ve azınlık sınıfına giriyorsun arkadaşım. Hani derler ya insanları hayvanlardan ayıran özellik düşünebilme yetileridir diye : ), işte insanları da insanlardan ayıran yine o özelliktir bence ve sen de bu özelliğin ile insan olarak ayrılıyorsun diğerlerinden bana kalırsa. Belki biraz ağır olabilir bu cümleler başkaları için ama belli eğitimi almış insanların düşünmeye üşenmeleri belki korkmaları artık bilmiyorum her ne ise , bence sinir bozucu. Onlara kitap dendiğinde “best seller”lar akıllarına gelse de, sen sakın değişme derim.
Geçenlerde seni bir arkadaşıma anlatıyordum hani tanıştırmıştım ya atölyeden Serkan. Seni ona anlatırken “hayata at gözlüğü ile bakmaz...duyduklarını hap gibi yutmaz, düşünüp yorum yapan bir arkadaşımdır” diye tanımlamıştım. Ve de şunu da eklemek isterim bir şiir vardır bilinen (nette çok fazla forward edilir), “dostları olmalı insanın” diye o şiir şöyle biterdi...
sana vermeli soğuk bir kış gününde
üzerindeki tek gömleğini.
İşte bu Özge, bir şeye ihtiyaç varsa ve ona söylenmişse o seferberlik ilan eder, ne yapar eder, o kişiye yardım eder...en azından elinden geleni tam anlamı ile yapar.
Özge........senin için söylenecek çok şey var , senin istersen hatırlatabilirim dediğin o anların hepsini inan ki çok iyi hatırlıyorum. Ama onları; bana sınav dönemlerimde sınav öncesi tekrarlarıma yardımlarını (hatta o günlerden birinde “yeter artık bunların amacı insana bir şeyler öğretmekten çok, ezbere boğup aptal etmek” diye isyan etmiştim, hiç unutmam), ayrıca Istranca masifi gezisinde gece donduğum sıralarda senin rüyama girip üzerime battaniye atışını: )....hiç unutamam zaten. Hatta şu ünlü rujunu : ))...

Arkadaşım Timur Hoca duymasın ama : ), ben ısrarla tekrar ediyorum, sen ilerde bir şekilde aktif olarak edebiyat dalında da bir şeyler yapmalısın. Köşe yazarlığı olabilir, kitap yazmak olabilir... Belki senin pek de farkında olmadığın bu yetenek boşa gitmemeli, hem gitmeyecek de bence.
Ve sana her şey için teşekkürler; yardımların için, arkadaşlığın için, her şeyden öte sen olduğun için.


Hayata her zaman gülerek bakabilmen dileği ile ,

Gülçin CEYLAN
Jeo. Müh.