sevi & sukru

Özgeciğimiz;

Hatırlar mısın bir mineral dersinde bu dünyaya gözlerini açmıştın. Bizim yaşadığımız, evden daha çok vakit geçirdiğimiz bu sıralarda doğup, büyüdün. Ne zorluklar çektik seni büyütmek için J Ve boynuz kulağı geçer misali sen nerdeyse annenle babandan önce mezun oluyordun ki birisi senin kulağını çekmiş; anneye babaya saygı göster diye....
Böyle gidiyor bizim 3 kişilik hayatımız Özgeciğim. Sen, ben ve Şükrü. Aslına bakarsan bu hikayenin başını bile hatırlamıyorum. Tek hatırladığım ilk sene “Ya ben bu okulu bırakacağım” deyip de 2.sene tıpış tıpış okula gelmendi! J Sen var ya gerçekten çok muzır bir kızsın. Bir gün bakarım basketbol maçındasın; ertesi gün almış çantanı dağa çıkıyorsun. Bir gün elinde tercüme etmen gereken bir makale, diğer gün bilmem ne semineri. Gerçekten bu dört sene boyunca senin bir gün oturup milletle sohbet ettiğini hatırlamıyorum.devamlı bir yerlere yetişmek zorundasın. J Ya da belki de ben hiç rastlamadım senin o haline. Ara sıra hayata biraz “dur” deyip, nefes almak gerektiğini anti parantez olarak buraya ilave ederim.
Biz seni hep çok sempatik, şirin ve muzır olarak nitelendirdik. Eeee ne de olsa bizim kızımızdın. Hayatını bütün güzellikler üstüne kurman dileğiyle, sevgiyle kal, sevgiyle yaşa.

Sevi Toprakçı& Şükrü Çalık
Jeo. Müh.